روزي روزگاري، مرداب انزلي قطعه اي از بهشت بود. خانه امن آبزيان، رويشگاه انواع گياهان سرسبز و گل هاي لاله و نيلوفر و ماهي و قوها، چنگروخوتكا
    كودكان با شنا و بازي در دل آبهاي پاك اين مرداب، بزرگ مي شدند، نوعروسان نشسته بر لوتكاهاي چوبين از دل سبز آن آب به خانه بخت راهي مي شدند و جوانان پاروكشان بارهاي سبزي و توليدات محلي را به شنبه بازار و ابكنارحمل مي كردند. به گواهي تاريخ، عمق مرداب چنان بود كه حتي قايق هاي بزرگ بادباني از دل مرداب مي گذشتندوبه ابكنارسفر مي كردند...   اما گرچه ما اين روزها مرداب انزلي را تالاب مي ناميم اما بي توجهي نسبت به دفع پساب ها و پسماندهاي خانگي و صنعتي، سم و كود شيميايي، ورود رسوبات ناشي از جنگل تراشي ها و غيره اين بهشت زيبا را كه الهام بخش هر نقاش و شاعر و ترانه سرايي بود، تبديل به يك مرداب كرد.

نوير محله من                                                                                                                         

نوير قديمي ترين محله انزلي كه هم جواري كلور قرار دارد.(نو) جديد (ور) يعني كنار رودخانه .نويردر حاشيه شمالي مرداب انزلي محلي با قدمت تاريخي زياد درحين حال بسيار زيبا خود نمايي مي كند كه بيشتر محصولات باغي وصيفي ودرياي توسط كشاورزان وصيادان نوير وكلور تامين مي شود.هم اكنون نيز چنين است نوير توسط مرداب ورودخانه به ابكناروهندخاله وصومعه سرا ودريا خزر راه دارد .جاده بين الملل آن به استاراو آذرپايجان وروسيه راه دارد.نوير را مهد فوتبال هم مي گويند چو قديميها غفورجهاني وقايقران ها در آن بازي مي كردند.مردمان آن صيادوكشاوز زحمتكش كه هميشه درحال كار مي باشند.

موضو ع : صيا د ي (بول زني) درمرداب ا نزلي